พระจันทร์สีน้ำเงินดวงโตๆ

อดทน ... เชื่อมั่น ... เข้าใจ ...ความหวัง

รัก ... ไว้ใจ ... ความผูกพัน ... ไม่ทอดทิ้งกัน

สายตา ... อุ้มมือ ... อ้อมแขน ... สายสัมพันธ์    

.

.

.

ทั้งหมดคือสิ่งที่เกิดขึ้นและเป็นอยู่ และจะคงอยู่เช่นนี้ตลอดไป ....... ภายในใจของเรา 

edit @ 15 Dec 2009 21:19:10 by พระจันทร์สีน้ำเงิน

ร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ .....

คำตอบคือ .... เมื่อคืนนี้ตอนเที่ยงคืน

นั่งอ่านฟิคที่เจอในเนต อ่านไปเรื่อยๆ อ่านจนจบ เริ่มอ่านตอน 4 ทุ่ม อ่านจบตอนเที่ยงคืน และเริ่มร้องไห้จนตีสอง ตื่นเช้ามาทำงานก็มานั่งร้องต่อที่ทำงาน นั่งทำงานไปพอใจไปนึกถึงฟิคก็ร้องอีก โทรไปคุยกับเพื่อนเรื่องฟิคเล่าไปน้ำตาไหลไป นี่เราเป็นขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

แบบว่ามันอินไปกับเนื้อเรื่องมากๆ ร้องไห้ตามตัวละครในฟิค สงสารตัวละครในฟิค ทำไมชีวิตมันน่าสงสารแบบนี้ฟ่ะ ร้องไห้ตามจะแทบจะเป็นในชีวิตจริง 

ก็เพราะแบบนี้เราถึงไม่ชอบอ่านฟิคที่มันเศร้า ไม่ดูหนังเศร้า ซึ้งได้แต่ห้ามเศร้าเด็ดขาด เพราะเราเป็นพวกอินจัดอ่านฟิคจบไปเป็นวันยังสามารถร้เองไห้ตามได้อยู่เลย วันนี้โดนคนถามตั้งหลายคนว่าทำไมตาแดงๆ ไม่กล้าบอกใครว่าอ่านฟิคแล้วอินจัด 55555

ใครมีฟิค TVXQ สนุก ตลก ฮา ซึ้งได้แต่ไม่เศร้าช่วยแนะนำสงเคราะห์หน่อยเถอะ เพราะตอนนี้ยังอินกับเรื่องเมื่อคืนอยู่เลย .... นี่เราบ้าไปแล้วแน่ๆ  

เรื่องผ่านไปนานโขอยู่ ทุกคนก็รู้แล้วว่างานคอนที่เสิ่นเจิ้นยกเลิก แบบว่านาทีแรกที่รู้ข่าวนี้ก็นึกถึงตัวเองทันที ถ้าตอนนั้นเราจองตั๋วคอนไปจะเป็นไงฟ่ะ คงนั่นร้องไห้เป็นเผ่าเตาแน่ๆ เรื่องเสียใจที่ไม่ได้เจอน้องๆ อันนั้นมันแน่อยู่แล้ว แต่ที่ทำให้ร้องไห้มากมายก็น่าจะเป็นเรื่องเสียดายเงิน 5555555 จริงๆ นะ เงินต้องเกือบ 2 หมื่นที่จะต้องเสียไปกับค่าตั๋วคอนและค่าเครื่องบินใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ ใครที่เงินเดือนสูงๆ คงไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่กับเงินจำนวนนี้ แต่กับเราที่เงินเดือนไม่สูงมากนัก เงินแค่นี้คงถึงขั้นนอนไม่หลับกันเลยทีเดียว ....เฮ้อออออ โชคดีของเราจริงๆ ที่อดไปงานที่เสิ่นเจิ้น ....... สาธุ๊!!!!!!!!!

edit @ 6 Dec 2009 15:56:23 by พระจันทร์สีน้ำเงิน

อยากไปเสิ่นเจิ้นอ่ะ ....... แต่ติดด้วยอะไรหลายๆ อย่าง แต่ถ้าไม่ติดที่น้องตัดสินใจช้า เราคงได้โอนตังค์ค่าตั๋วคอนไปแล้ว และกำลังหาทางไปทำวีซ่าเมืองจีนอยู่ ไม่รู้ว่าสมควรโกรธหรือขอบใจน้องคนนั้นดี เพราะพอผ่านอารมณ์นั้นมาแล้ว ก็ทำให้เราคิดได้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ ภาระค่าใช้จ่ายยังมีอยู่อีกบานเบอะ ขืนเอาเงินไปดูน้องๆ ที่เสิ่นเจิ้นมีหวังกลับมาผ่อนใช้หนี้(ตัวเอง) หัวโตแน่ๆ

เอาหน่าตราบใดที่น้องๆ ยังทำงานด้วยกันอยู่ ยังไงเราก็คงได้เห็นน้องๆ อีกแน่ๆ ซึ่งเรื่องนี้เราอยากเขียนระบายความในใจอีกหลายเรื่องมากมาย แบบว่ายาวเหยียดเป็นหนังชีวิตเพราะฉะนั้นเอาไว้ขึ้นเอนทรี่ใหม่ดีกว่า แล้วจะได้เล่ายาวๆ ไปเลย เฮ้อออออออ.....นึกขึ้นมาได้ก็ถอยหายใจหลายๆ ที

ทำไมต้องมานั่งกลุ้มด้วยเรื่องพวกนี้ด้วยว๊า งานการยังกลุ้มไม่พอหรือไง ไม่เอาๆๆๆๆ เอนทรี่หน้าค่อยระบาย 

edit @ 17 Oct 2009 01:12:24 by พระจันทร์สีน้ำเงิน